Χριστούγεννα ήρθαν πάλι… να τα πάλι!

KSΞN

Φιλιά TS!
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print

Τα Χριστούγεννα μπορώ να το παραδεχτώ πως μου αρέσουν πάρα πολύ. Μου αρέσει που όλα γύρω μου ντύνονται με φωτάκια και επίσης μου αρέσει που βγαίνουμε από το mood καθημερινότητας που γίνεται συχνά βαρετό και το χειμώνα είναι ταυτόχρονα και γκριζωπό. Μου αρέσουν γιατί μπαίνουν όλα σε μία άλλη διάσταση. Από τον στολισμό της περιοχής με λαμπάκια (μερικές είναι κιτς, μερικές πιο όμορφα στολισμένες) μέχρι τα φαγητά, τη μουσική και τα οικογενειακά τραπέζια. Θυμάμαι μια φορά, συνάντησα έναν άνθρωπο και μου είχε πει πως δεν του άρεσαν, ούτε τον συγκινούσαν ιδιαίτερα τα Χριστούγεννα. Τον κοίταξα καλά καλά επειδή το θεωρήσει πολύ παράξενο. Το ίδιο κι εκείνον. Δηλαδή όλο τον Δεκέμβριο, είχα σκεφτεί, δεν αλλάζει η διάθεση του? Είναι όπως τους υπόλοιπους μήνες? Δεν θα βάλει στο youtube να παίξει το all i want for christmas is you? OK! Ο άνθρωπος με το καιρό έγινε αγαπημένος και η διαφορετική επιλογή του κατανοητή. Δεν με πειράζει ο κόσμος να έχει διαφορετικό γούστο από εμένα. Μπορώ να συνυπάρχω κανονικότατα μαζί του.

Και οι μέρες που μπορώ να ξεκινήσω να στολίζω φτάνουν. Για αρχή βγάζω το δέντρο από την κούτα, μαζεύω ένα – δυο πιτσιρίκια να με βοηθήσουν, γιατί μεταξύ μας, τα παιδιά είναι εκείνα που πρέπει πρώτα να χαρούν με όλα αυτά και έπειτα εμείς οι μεγάλοι, που όσο να ναι και εμάς για αυτό μας αρέσουν, επειδή ξαναβρίσκουμε την παιδική πτυχή του εαυτό μας. Παραγγέλνω ροφήματα για τα μικρά, φτιάχνω κι εγώ έναν ζεστό καφέ και αρχίζουμε. Φωτογραφική σε εγρήγορση για να αποθανατιστούν οι στιγμές, playlist στο youtube με όλα τα ελληνικά και ξένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια που υπάρχουν και ξεκινάμε. Ααα μην ξεχάσω! Πάντα επιβάλλω σε όλους να φορούν στέκες τύπου χιονονιφάδες ή σκούφοι Άγιου Βασίλη. Στους ατίθασους του σπιτιού φοράω αυτάκια ξωτικών. Τους αφήνω όλους να ασχοληθούν με το δέντρο και τις μπάλες και εγώ ασχολούμαι με το στόλισμα του σπιτιού. Ξαφνικά μπορεί να τα πιάσω όλα χέρι χέρι να σύρουμε το χορό. Και να οι φιγούρες και να τα γέλια και κάπου εκεί θα φωνάξω ποια είναι η καλύτερη θεία? Για να ακούσω να λένε με μια φωνή: ΕΣΥ! ΕΣΥ! Και να συνεχίζω να τα μπουκώνω σοκολάτες. Ρίχνω και μια κρυφή ματιά μήπως και βελτιώσω την κατάσταση που επικρατεί στο δέντρο. Αν δεν τα καταφέρω, τις ώρες που θα βρεθώ μόνη μου θα κάνω τις πινελιές μου και όλα θα έρθουν στο σωστό ύφος και τόνο. Και περνάνε στον ίδιο ρυθμό όλες οι επόμενες ώρες.

Τρίγωνα Κάλαντα μες τη γειτονιά, χόρεψε και σπασ’τα όλα τούτη τη χρονιά.Ε!!

Οι επόμενες μέρες εξελίσσονται κάπως ήρεμα πριν τις ημέρες των εορτών. Η μουσική συνεχίζει να υπάρχει στη διαπασών σχεδόν κάθε πρωί με Χριστουγεννιάτικα και σιγά σιγά παίρνουν μέρος τα γλυκά στο σπίτι. Θα φτιάξεις κάτι σκέφτομαι, έτσι για το καλό. Σίγουρα μελομακάρονα με κάποια εύκολη συνταγή ή και μπισκότα σε σχήμα δέντρων, αστεριών ή σκούφων για να τα πασπαλίσεις από πάνω με ζαχαρωτά. Δεν πειράζει μωρέ και αν δεν τρώγονται, σημασία έχει ότι η πράξη μετράει. Το σπίτι που θα μυρίζει νοστιμιές και η κίνηση όταν θα χαμογελάσει αυτός που θα του προσφέρεις πέντε – έξι μελομακάρονα στο πιατάκι. Μερικοί δεν δέχονται τέτοιες κινήσεις συχνά, οπότε αυτοί είναι εκείνοι που το εκτιμούν διπλά και αληθινά. Η καλύτερη στιγμή είναι όταν το πιατάκι θα φτάσει στα χέρια του μπαμπά μου και θα πει: ”καλύτερα δεν έφτιαχνες μια μακαρονάδα που την πετυχαίνεις” και θα γελάσει ειρωνικά, αλλά όταν θα λείπω υπάρχει μεγάλη πιθανότατα να πει στη μαμά, νόστιμα τα έφτιαξε αυτή τελικά.

Μετά θα βγεις να πάρεις τα δώρα, ένα μικρό γουράκι για το νέο έτος απλά συμβολικό, μέχρι και το καλύτερο δώρο που ξέρεις πως ο άλλος το περιμένει πως και πως. Κάθε φορά στα δώρα που μου έκαναν ξετρελαινόμουν αν είχε μέσα κάρτα με προσωπική ευχή που ίσως μου είχαν γράψει. Η κάθε ευχή για τον κάθε άνθρωπο πρέπει να είναι μοναδική. Είναι κάτι που αντιπροσωπεύει τον καθένα ξεχωριστά. Όχι σαν τα sms που γράφουν οι περισσότεροι -ΥΓΕΙΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ- και τα στέλνουν μαζικά. Όταν νιώθεις αυτό που γράφεις, έχει εντελώς ξεχωριστή σημασία.

Και φτάνουμε στα τραπέζια, που θες να ευχαριστήσεις και να περιποιηθείς τον κύκλο σου, να περάσει όμορφα, να χαρεί και να αισθανθεί σαν στο σπίτι του. Να γεμίσει με εκπληκτικές στιγμές το βράδυ που θα επιλέξει να το περάσει μαζί σου και να είναι όμορφο και χαλαρό. Μόλις αλλάξει ο χρόνος να γελάσετε, να μετρήσετε όλοι αντίστροφα κλείνοντας τον γενικό διακόπτη και να ανοίξεις την Pierre Gimonnet από την γνωστή κάβα της περιοχής όπως κάθε χρόνο, προσέχοντας μήπως ο φελλός χτυπήσει κανέναν άνθρωπο στο δόξα πατρί.

Όταν τελειώσουν όλα αυτά, σειρά έχουν οι μέρες που είναι τα μαζέματα και η πραγματική ξεκούραση. Εκεί που τα βλέπεις όλα στολισμένα στην πένα, χωρίς κόσμο πια, ανάβεις το τζάκι και αφήνεις την ζέστη να σου καίει όλο το πρόσωπο ενώ η πλάτη σου κρυώνει, μέχρι να κάτσεις σωστά και να ζεσταίνεσαι σαν άνθρωπος. Θα βάλεις το κρασάκι σου και θα χαλαρώσεις να αποδεχτείς όσα συνέβησαν μέσα στις γιορτές και σε έκαναν να χαμογελάσεις και να συγκινηθείς και όσα δεν περίμενες πως θα συμβούν, αλλά η μοίρα σε κορόιδεψε και στα φανέρωσε για άλλη μία φορά. Και κάπου εκεί θα σκεφτώ πως η μεγαλύτερη ευχή για όλους αυτούς που θες να έχεις δίπλα σου είναι η υγεία. Έπειτα μπορεί να συμβούν όλα τα παραπάνω. Χωρίς αυτή καμιά μέρα των Χριστουγέννων δεν θα ήταν πραγματικά μαγική. Άρα μήπως έπρεπε να είχε ξεκινήσει το κείμενο με αυτή??

Καλά Χριστούγεννα!

Από μένα, Φιλιά  TS!
Πρόσφατα