Χριστούγεννα ήρθαν πάλι… να τα πάλι!

KSΞN

Φιλιά TS!

Τα Χριστούγεννα μπορώ να παραδεχτώ πως μου αρέσουν πάρα πολύ!!! Λατρεύω που όλα γύρω ντύνονται με φωτάκια και μου αρέσει που βγαίνουμε από το mood της καθημερινότητας που γίνεται συχνά βαρετό και γκριζωπό ιδιαίτερα τέτοια εποχή. Ενθουσιάζομαι γιατί μπαίνουν τα πάντα σε μία άλλη διάσταση. Από τον στολισμό της περιοχής με λαμπάκια (ανάλογα την περιοχή βέβαια, δεν είναι όλες τόσο καλόγουστες) μέχρι τα φαγητά, τη μουσική και τα οικογενειακά τραπέζια.

Κάποια στιγμή στο παρελθόν, συνάντησα έναν άνθρωπο και μου εξομολογήθηκε πως δεν του άρεσαν τα Χριστούγεννα, ούτε τον συγκινούσαν ιδιαίτερα. Τον στραβοκοίταξα καθώς το θεώρησα πολύ παράξενο. Το ίδιο κι εκείνον. Δηλαδή όλο τον Δεκέμβριο, είχα σκεφτεί, δεν αλλάζει η διάθεση του? Είναι όπως τους υπόλοιπους μήνες? Δεν θα ακούσει το all i want for christmas is you και να ξεφύγει η σκέψη του? OK! Ο άνθρωπος με το καιρό έγινε αγαπημένος και η διαφορετική επιλογή του κατανοητή. Δεν με πειράζει ο κόσμος να έχει διαφορετικό γούστο από εμένα. Μπορώ να συνυπάρχω κανονικότατα μαζί του.

Και οι μέρες που μπορώ να ξεκινήσω να στολίζω φτάνουν. Ίσως λίγο νωρίτερα από τους υπολοίπους. Για αρχή βγάζω το δέντρο από την κούτα, μαζεύω ένα – δυο πιτσιρίκια να με βοηθήσουν, γιατί μεταξύ μας, τα παιδιά είναι εκείνα που πρέπει πρώτα να χαρούν με όλα αυτά και έπειτα εμείς οι μεγάλοι, που όσο να ναι και εμάς για αυτό μας αρέσουν τα Χριστούγεννα, επειδή ξαναβρίσκουμε την παιδική πτυχή του εαυτό μας. Παραγγέλνω ροφήματα για τα μικρά, φτιάχνω κι εγώ έναν ζεστό καφέ και αρχίζουμε. Φωτογραφική σε εγρήγορση για να αποθανατιστούν οι στιγμές, playlist στο youtube με όλα τα ελληνικά και ξένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια που υπάρχουν και ξεκινάμε. Ααα μην ξεχάσω! Πάντα επιβάλλω σε όλους να φορούν στέκες τύπου χιονονιφάδες ή σκούφοι Άγιου Βασίλη. Στους ατίθασους και πιο ζωηρούς του σπιτιού φοράω αυτάκια ξωτικών. Τους αφήνω όλους να ασχοληθούν με το δέντρο και τις μπάλες και εγώ ασχολούμαι με το στόλισμα του σπιτιού. Πάντα με μία φωνή να αιωρείται ”Προσοχή μην τα σπάσετε”. Ξαφνικά μπορεί να τα πιάσω όλα χέρι χέρι να σύρουμε το χορό. Και να οι φιγούρες και να τα γέλια και κάπου εκεί θα φωνάξω ”ποια είναι η καλύτερη θεία?” Για να ακούσω να λένε όλα μαζί: ΕΣΥ! ΕΣΥ! Και να συνεχίζω να τα μπουκώνω σοκολάτες. Ρίχνω και κρυφές ματιές μήπως και βελτιώσω την κατάσταση που επικρατεί στο δέντρο. Αν δεν τα καταφέρω, τις ώρες που θα βρεθώ μόνη μου θα κάνω τις πινελιές μου και όλα θα έρθουν στο σωστό ύφος. Ο ρυθμός αυτός συνεχίζεται όλες τις επόμενες ώρες.

Τρίγωνα Κάλαντα μες τη γειτονιά, χόρεψε και σπασ’τα όλα τούτη τη χρονιά.Ε!!

Οι επόμενες μέρες εξελίσσονται κάπως ήρεμα πριν τις ημέρες των εορτών. Η μουσική συνεχίζει να υπάρχει στη διαπασών σχεδόν κάθε πρωί με Χριστουγεννιάτικα και σιγά σιγά παίρνουν μέρος τα γλυκά στο σπίτι. Θα φτιάξεις κάτι σκέφτομαι, έτσι για το καλό. Σίγουρα μελομακάρονα με κάποια εύκολη συνταγή ή μπισκότα σε σχήμα δέντρων, αστεριών ή σκούφων για να τα πασπαλίσω με διάφορα καραμελάκια. Δεν πειράζει μωρέ και αν δεν τρώγονται, σημασία έχει η πράξη/σκέψη. Το σπίτι που θα μυρίζει νοστιμιές και η έκφραση όταν θα χαμογελάσει αυτός που θα του προσφέρεις πέντε – έξι μελομακάρονα στο πιατάκι. Μερικοί δεν λαμβάνουν τέτοιες κινήσεις συχνά, οπότε είναι κι εκείνοι που το εκτιμούν διπλά και αληθινά. Η καλύτερη στιγμή είναι όταν το πιατάκι θα φτάσει στα χέρια του μπαμπά μου και θα πει: ”δεν έφτιαχνες μια μακαρονάδα καλύτερα που την πετυχαίνεις” και θα γελάσει ειρωνικά, αλλά όταν θα λείπω υπάρχει μεγάλη πιθανότατα να πει στη μαμά, ”νόστιμα τα έκανε τελικά”.

Μετά θα βγεις να πάρεις τα δώρα, ένα μικρό γουράκι για το νέο έτος απλά συμβολικό, μέχρι και το καλύτερο δώρο που ξέρεις πόσο πολύ το περιμένει ο άλλος. Κάθε φορά ξετρελαινόμουν με τα δώρα που έπαιρνα, αν είχαν μέσα κάποια κάρτα με ευχή. Η κάθε ευχή για τον κάθε άνθρωπο πρέπει να είναι μοναδική. Είναι κάτι που αντιπροσωπεύει τον καθένα ξεχωριστά. Όχι σαν τα sms που γράφουν οι περισσότεροι -ΥΓΕΙΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ- και τα στέλνουν μαζικά σε όλους. Όταν νιώθεις αυτό που γράφεις, έχει εντελώς ξεχωριστή σημασία. Πιο αληθινή.

Και φτάνουμε στα τραπέζια, που θες να ευχαριστήσεις και να περιποιηθείς τον κύκλο σου, να περάσει όμορφα, να χαρεί και να αισθανθεί σαν στο σπίτι του. Να γεμίσει με εκπληκτικές στιγμές το βράδυ αυτουνού που θα επιλέξει να το περάσει μαζί σου και να είναι όμορφο και χαλαρό. Μόλις αλλάξει ο χρόνος να γελάσετε, να μετρήσετε όλοι αντίστροφα κλείνοντας τον γενικό διακόπτη και να ανοίξεις την Pierre Gimonnet από την γνωστή κάβα της περιοχής σου όπως κάθε χρόνο. Κάποιος θα σπάσει το ρόδι, κάποιος θα ρίξει λίγη ζάχαρη και κάποιος θα προσέχει τον φελλό της σαμπάνιας μην χτυπήσει κανέναν στο δόξα πατρί.

Όταν τελειώσουν όλα αυτά, σειρά έχουν οι μέρες που είναι τα μαζέματα και η πραγματική ξεκούραση. Εκεί που τα βλέπεις όλα στολισμένα στην πένα, χωρίς κόσμο πια. Ανάβεις το τζάκι και αφήνεις την ζέστη να σου καίει όλο το πρόσωπο, μέχρι να κάτσεις σωστά και να ζεσταίνεσαι σαν άνθρωπος ολόκληρος. Θα βάλεις το κρασάκι σου και θα χαλαρώσεις. Θα θυμηθείς όσα συνέβησαν μέσα στις γιορτές και σε έκαναν να χαμογελάσεις και να συγκινηθείς και όσα δεν περίμενες πως θα συμβούν, αλλά η μοίρα σε κορόιδεψε και στα φανέρωσε για άλλη μία φορά. Και κάπου εκεί θα σκεφτώ πως η μεγαλύτερη ευχή για όλους αυτούς που θες να έχεις δίπλα σου είναι η υγεία. Έπειτα μπορεί να συμβούν όλα τα παραπάνω. Χωρίς αυτή καμιά μέρα των Χριστουγέννων δεν θα ήταν πραγματικά μαγική. Άρα μήπως έπρεπε να είχα ξεκινήσει το κείμενο με μία τέτοια ευχή??

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!

Από μένα, Φιλιά  TS!